#9. Colleen Hoover „Szukając Kopciuszka”

Dzisiaj krótko, ale myślę, że wybaczycie mi, ponieważ siedzę przy chorym kociaku. Spadł biedaczek z wysoka i doznał  urazu głowy i kręgosłupa. Powinien leżeć nieruchomo, ale nie chce się z tym pogodzić i próbuje wstawać. Uspokaja się, kiedy siadam na podłodze obok niego, głaszczę pyszczek i mówię jak do dziecka. Trzymajcie wszyscy kciuki, żeby z tego wyszedł.
Pisząc wczoraj na temat „Loosing Hope”, postanowiłam jak najszybciej podzielić się z Wami moimi wrażeniami z trzeciej części serii „Hopeless”. Przede wszystkim dlatego, że czytałam te książki jakiś czas temu, jeszcze zanim postanowiłam prowadzić bloga książkowego i nie chciałabym zapomnieć treści oraz przesłania, jakie niesie „Szukając Kopciuszka”.

Powieść ta jest związana z „Hopeless” (recenzja tutaj) oraz z „Losing Hope” (moja opinia tutaj). Nie jest to jednak kolejna część opisująca losy Holdera i Sky/Hope. Owszem, występują tu oboje, jednak grają rolę bohaterów raczej pobocznych. Autorka skupia się na dwójce ich przyjaciół – na Danielu i Six, dwójce, którą poznaliśmy wcześniej.

# 8. Colleen Hoover „Losing Hope” – idealne dopełnienie „Hopeless”

Przeczytawszy „Hopeless”, musiałam… po prostu musiałam sięgnąć po drugą część tej serii. I ponownie się nie zawiodłam. „Loosing Hope” jest dopełnieniem „Hopeless”. Jedna bez drugiej nie istnieją…

„Loosing Hope” jest tą samą opowieścią, widzianą oczami Holdera – uzupełnioną o fakty z jego dzieciństwa, o wieloletnie poszukiwania Hope, o traumę po samobójczej śmierci siostry i uczucia związane z „zakochiwaniem się” w Sky.

Holder Dean nie miał szczęśliwego dzieciństwa. W zasadzie przez całe życie obwiniał się o to, że nie zrobił nic, aby nie dopuścić do porwania Hope. Później przez wiele lat poszukiwał jej i zaczepiał każdą napotkaną dziewczynkę choć trochę do niej podobną, mając nadzieję, iż jest jego małą przyjaciółką. Po kilku latach jego rodzice się rozwiedli, a na rok przed poznaniem Sky przeżył kolejną tragedię – jego siostra popełniła samobójstwo. Po jej śmierci staje się agresywny i znów czuje się winny, że zawiódł… tym razem jako brat. Wyjeżdża na rok do ojca, a po powrocie do domu matki, boryka się z dylematem, czy wrócić do szkoły, czy też ją rzucić.

Hopeless Colleen Hoover – powieść, która zawładnie czytelnikiem od pierwszej do ostatniej strony.

Dzięki Hopeless po raz pierwszy zetknęłam się z twórczością Colleen Hoover – amerykańskiej gospodyni domowej, która marzyła o tym, by zostać pisarką i swoje marzenia spełniła. Nie sądziłam, że powieść, kierowana dla młodego odbiorcy, może mną tak wstrząsnąć, ale czytając ją, byłam oczarowana kunsztem autorki oraz tym, w jaki sposób buduje napięcie. Bo czego można się spodziewać po książce dla młodzieży? Wiadomo, że w każdej z nich będzie wątek miłosny pomiędzy dwojgiem nastolatków i tego właśnie się spodziewałam. Jednak nie spodziewałam się, że autorka zdecyduje się wpleść w fabułę traumatyczne wydarzenia z życia młodej dziewczyny, które powalą czytelnika na kolana, kiedy doczyta powieść do samego końca. Wydarzenia tak traumatyczne, że bohaterka wyrzuca z pamięci wszystko, co jest związane z tym okropnym okresem w jej życiu – odrzuca nawet własną tożsamość.

Powieść Colleen Hoover zaczyna się zwyczajnie – jak każda inna powieść dla nastolatków. Poznajemy młodą bohaterkę, Sky, która, jak się okazuje, została w dzieciństwie adoptowana przez samotną kobietę. W trakcie lektury pierwszych stron odniosłam wrażenie, iż Sky była trzymana pod kloszem i ukrywana przed światem. Dziewczyna nie żyła jak inne nastolatki – nie chodziła do szkoły, gdyż uczyła się w domu, nie oglądała telewizji, gdyż nie miała nawet telewizora, nie miała komputera, czy komórki, co jest w tych czasach rzeczą wręcz niespotykaną. Sky w pewnym stopniu jest buntowniczką, która ubłagała w końcu matkę, że powinna chodzić do normalnego liceum i w tym momencie zaczyna się powieść, której początek jest bardzo przewidywalny.